Home » Ervaringen » Amy (sensorgebruiker bij zwangerschap)

AMY (SENSORGEBRUIKER BIJ ZWANGERSCHAP)


‘De uitvinding van de eeuw’

Dat is de sensor voor Amy Wilbrink. Zij heeft sinds haar elfde diabetes en is dertig weken zwanger van haar eerste kindje. Dankzij de sensor zijn haar bloedglucosewaarden stabieler, is haar HbA1c flink gedaald en voelt zij zich veel prettiger.

‘De sensor is echt een aanwinst voor mij. Mijn HbA1c was eigenlijk nog te hoog toen ik zwanger werd: 60 mmol/mol (oude waarde: 7,6 %). Die hebben we dankzij de sensor al snel omlaag kunnen krijgen; mijn HbA1c is nu 44 mmol/mol (oude waarde: 6,4 %). Dat was me niet gelukt zonder de sensor. Ik ben er heel blij mee, zeker nu ik zwanger ben, want ik wil het beste voor mijn kindje. Maar ook als ik niet zwanger zou zijn, zou ik graag de sensor gebruiken. Voor mij is het echt de uitvinding van de eeuw. In plaats van de hele dag door je bloedglucose prikken, heb je nu 24 uur per dag – ook in de nacht – zicht op je waarden.’

Uit het raam

De eerste periode was Amy minder blij met de sensor. “In de nacht gaf die regelmatig het alarm ‘lage bloedglucose’, terwijl dat niet het geval was. Nog steeds is niet duidelijk waarom ik die melding kreeg. Het vervelende is dat we er wel elke nacht wakker van werden. Soms kon ik de sensor wel uit het raam gooien. Nu niet meer, nu wil ik echt niet meer zonder.”

Kleine aanpassingen

Wekelijks past Amy samen met haar diabetesverpleegkundige de basaalstand van haar insulinepomp aan. “Ik lees thuis de sensor uit en spreek samen met mijn diabetesverpleegkundige de waarden door. Ik vind het prettig dat ik zoveel inspraak heb, de basaalstand aanpassen is echt iets wat we samen doen. Het gaat maar om kleine aanpassingen: de basaalstand in de nacht iets verhogen, of de koolhydraatratio iets aanpassen... Het blijft gelukkig goed gaan; mijn insulinebehoefte is zelfs nu nog, in het laatste trimester van mijn zwangerschap, lager dan voor de zwangerschap. Bij de meeste vrouwen neemt de insulinebehoefte dan juist erg toe. En mijn kindje groeit netjes volgens schema.”

Niet meer zonder

Op haar ronde buik zitten de sensor en de infuusset. Elke drie dagen vervangt Amy de infuusset, elke zes dagen de sensor. Amy zegt er geen last van te hebben. “Soms doet het wel eens zeer met inschieten, maar dat is dan gewoon even zo. Ik zou niet meer zonder willen, niet zonder de sensor en niet zonder de pomp. Terwijl ik de insulinepomp lange tijd heb uitgesteld: ik zag er tegenop om altijd zo’n ‘ding’ aan mijn lijf te hebben. Nu denk ik: Ik had het tien jaar eerder moeten doen’. Ik ben beter ingesteld, heb veel minder pieken en dalen en daardoor ook minder last van stemmingswisselingen. Ik zit gewoonweg veel lekkerder in mijn vel.”

 

Stel uw vragen aan:

De ervaringsdeskundige.


Marco is 43 jaar, getrouwd en heeft 3 kinderen. Hij werkt als internationaal wedstrijd nagelstylist.
In 2012 is diabetes type 1 vastgesteld. In 2013 kreeg hij een sensor en daarna een insuline pomp.

De medisch deskundigen.


Jacqueline Putker is vanaf 1984 werkzaam in de diabeteszorg. Eerst als groepsleidster, daarna als diabetesverpleegkundige in diverse ziekenhuizen, als auteur van columns en artikelen voor het tijdschrift Diabetes&Leven en als docent en (gast)spreker voor diverse opleidingen. In 2009 verscheen haar boek "diabetes, een rugzak voor het leven". Na een opleiding tot coach (2013) is het haar wens zich als diabetescoach te specialiseren.
 

Bela Pagrach is diabetes verpleegkundige sinds 1998 zowel in de eerste als in de tweede lijn. Sinds 2001 in Ziekenhuis Amstelland, sinds 2007 bij SALT in Zaandam. Haar werkzaamheden binnen de diabetes polikliniek bestaan uit de diabeteszorg voor volwassen , kinderen en zwangeren. Daarbij is ze gespecialiseerd in de diabetische voet, zowel screening en wondbehandeling. Ook verzorgt ze diabetes gerelateerde scholingen en workshops.


John Kölker is sinds 1988 werkzaam in het ziekenhuis en sinds 2003 in de zorg rondom het chronisch zieke kind. De kinderdiabeteszorg is naast astma zorg en obesitas het belangrijkste speerpunt. Dagelijks houdt hij zich bezig met alles rondom sensortherapie bij kinderen en verzorgt hij scholing/training omtrent pomp en sensortherapie bij kinderen. Tevens is hij reeds jaren actief als vrijwilliger bij de Bas van de Goor foundation waar hij sportactiviteiten en sportkampen begeleid bij kinderen met diabetes.
 
Voor het stellen van uw vraag klik hier